ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

763

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

كافور بر برده‌ها و ازارها و ديوارها خانه به كار برى و خوش‌بوى كنى ، كبدين حيلها بتوانى رستن « 1 » ، و كر « 2 » اين جيزها نتوانى كردن يخ‌اب با سركا خورى و نان با سركا خورى و غذاهاى ترش و قابض به كار دارى . و بوقت و با از بيماريها بيشتر آبله ايذ و حصبه و طاعون و تبهاى وبائى و خراجهاى بزرك و دمّل باشكونه . باز اكر بينى كمردمان را ( f . 611 ) تبها « 3 » كرفت و دم كوتاه مىشوذ و خفقان و غشى بسيار همىافتذ و همى ميرند ، اكنون جهد كن تا هر روزى يكى قرص كافورى با سكنكبين ساذه خورده‌ايد نه بزورى « 4 » ، و كر كل ارمنى با آب و سركا بخورى نيك آيذ به روزى جند بار ، و بوذ كبيماريها تيز بسيار افتد و تدبيرهاء او كفته بوذم ، « 5 » و بوذ كبزمستان سكته و فالج بسيار شوذ و علاج او « 6 » كفته بوذم كى « 7 » حبّها و مسهلها به كار دارى تا ترا « 8 » نفتد « 5 » ، و بوذ كببهاركاه خناق بسيار افتد مردمان را ، جو « 9 » آكاه شوى زود خون بركيرى و حجامت كنى وز « 10 » شيرينيها حذر كنى ، و بدان‌وقت كى و با بسيار كردذ نيك سوذ دارذ كبخور كنى بقسط و ميعه و كندر « 11 » و عود خام و صندل ، و اين آن جيزهااند كى كند از هوا ببرند . و جن كسى را تب آمد از و با نشان او آن بوذ كى اين تب تيز و سوزان نبوذ ببسوذن و از اندرون او سوزش بوذ و شتاب و مطبقه بوذ اين تب ، و كنده بوذ هر بولى و برازى و باذى « 12 » كخداوند ورا « 12 » بيايد سخت بغايت كنده بوذ و دم زذن نيز با كند بوذ و تشنكى بسيار « 13 » و تا سه كيرذ و دم زدن

--> ( 1 ) - ب ه : از و با ( 2 ) - ف : و اكر ( 3 ) - ف : تب ( 4 ) - ب ه : با اب نار و سركه ( 5 - 5 ) - ف : كه حبها و مسهلها بايذ كه به كار دارى تا ترا نيفتذ ( 6 ) - ب ه : نيز بشرح ( 7 ) - ب ه : جه ( 8 ) - ب ه : اين ( 9 ) - ف : چن ( 10 ) - ف : و از ( 11 ) - ف : كندرو ( 12 - 12 ) - ف : كه خداوندان و با را ( 13 ) - ف : افزوده . بوذ